bir gün bambaşka bir hayatın içinde uyanıyorsun.. soramıyorsun ki ama neden niye ne zaman? öyle bulanık ki içim öyle kötüyüm ki bazen.. mutlu olmalarım kaybolmuş, sadece eğlenmekteyim.. içimi dışıma çıkarsam belki rahatlardım.. yok olmuyor yapamıyorum.. neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmiyorum ben.. öyle yalnızlıklar yaşıyorum ki bazen.. susuyorum.. bambaşka bir hayatta uyanıyorum.. yoruldum artık.. özlemekte yoruyor bazen.. sevmeler yetmiyor.. ne istiyorum bilmiyorum.. susuyorum.. susmak yoruyor beni.. öyle bir yokluğun içindeyim ki.. kara delik.. ne yapsam olmuyor.. seviyorum diyorum.. seviyorum da.. hatta çok seviyorum.. ama içim boşluk benim.. mutlu olmalarım kayboldu.. ama mutluyum sanıyorum.. ne yapsam olmuyor.. nerede şimdi.. yokluğu öyle büyüdü ki içimde.. saçmalıklarla dolduruyorum.. omuzdan gelen küçük bir öpücük misali.. yavaşça yok oluyorum.. nerede şimdi..
anlasam anlatırdım belki de.. anlayabilsem konuşurdum.. ama istemiyorum.. geleceğimi göremiyorum ki.. neredeyim bilmiyorum.. geçmişimi unuttum.. bir kara delik işte içim.. her şeyi ben içime atıyorum.. kalbim donuk.. sıcaklığı yok ki ısıtayım.. daha fazlasını istiyorum.. yok hayır hayır olmuyor yapamıyorum.. daha da fazlasını isterdim.. hayır ama işte yapamadım yapamam yapamayacağım..
nereden geldi şimdi bu yazmalarım.. unutmuştum.. kötü kelimeler kurar dilim benim.. mutlu olamadım mı hiç.. hayır çok mutlu olmalarım vardı benim.. hani neredeler.. yok işte.. kimse yok.. bulamıyorum.. gitmek istiyorum.. ama nereye? neredeyim ki şimdi ben? ahhh bilmiyorum.. artık bitmek istiyorum.. nereye kadar devam edecek bu böle.. konuşamıyorum.. söyledim sana ne olacağı belli olmaz diye.. ne olacağı belli olmaz çünkü.. yok ben kayboluyorum.. nereden geldi şimdi bu yazmalar.. unutmuştum ben.. bitirmiştim.. mutsuzluk yoktu hani içimde.. yine kötü kelimeler..
heceler bile can yakar bazen.. ben ağır cümleler mi kuruyorum şimdi.. yok sanmam içim boşluk benim.. bilirsin çok bildin.. üzülmesin yüreklerimiz.. ne dediğimi biliyor muyum şimdi.. yok hayır.. susmak istiyorum.. hecelerim çok can yakıyor benim.. ama pişmanlıklarım ne olacak.. pişman mıyım? bilmiyorum.. öyle özlem doluyum ki ama tek bildiğim bu.. ama yanlışlarım.. bilmiyorum..
ne zaman büyüyeceğim ben.. yirmiiki yaşındaymışım.. nüfus cüzdanım söylüyor ben değil.. ben hiç bir şey söylemiyorum.. büyümek istemiyorum.. çok ağır geliyor bazen kimliği insanın.. büyüseydim belki kötü kelimeler kurmazdım.. büyüyemedim.. hep böyle mi olacak bu bilmiyorum içim acıyor.. kötüyüm.. ama çok seviyorum diyorum.. çok seviyorum..
ama kelimelerim kötü.. sadece yazmalarda.. nereden geldi bu yazma şimdi.. bilmiyorum.. bitiriyorum......
