bir gün uyanıyorum.. kırık aynalara bakıyorum.. bulamıyorum kendimi.. saçlarımla kapıyorum sonra gözlerimi.. gözlerim,, şimdi öyle karanlık ki.. kendi sevecenliğinin yokluğunda kaybetmiş kendini.. ağlıyorum.. dur durak bilmez bu ağlama.. gözyaşlarım kurusa içim ağlar benim.. sadece ağlıyorum.. nefesim sıkışıyo,, göğsüm daralıyor.. aaaaaaaaaa... çığlıklar beni çağırıyor.. susuyorum...
öyle uzun zamandır susuyorum ki.. bitmek tükenmek bilmeyenlere saplı kalmış ruhum.. nerdeyim,, kimim,, kimleyim?! sorular almış başını gitmiş.. susmuşum.. öyle bir yalnızlık olmuş ki susuşlarım, bir daha kouşmaya cesaret bulamamışım.. kelimelerim kaçmış benden,, cümlelerim yalanın arkasına saklanmış,, söylemek istediklerimse küsüp arkalarını dönmüşler bana.. yine de terk edememiş varlığımı yazma isteğim..
yazıyorum.. anlatmak istediklerimden romanlar çıkar.. ama ben ne zaman anlatabildim ki.. bir iki tümce de verip karanlığı, aydınlığı unuttum.. karamsarlığım benim yazan tarafım.. sevinç dolunca içim anlatamadım,, sayfaları terkettim.. şimdi her şey bulanık.. yazma isteğim yüreğimde, çağırıyor dört bir yana.. kelimelerim küçük adımlarla geliyor,, cümlelerim dürüstlüğe koşuyor,, sözlerim bulunduklarına memnun barışa dönüyorlar.. yazma isteğim sonunda can buluyor..
ama körelmiş gözlerim.. acı yok ya yüreğimde şimdi neyi nasıl söyleyim.. suspus oldu işte yüreğim.. kahrıma sözlerim yardım etti.. cümlelerim toparladı işte beni.. kelimelerim en güzel anlamlarına büründü.. bir söz yazdım dünya durdu devran döndü.. söndü gece ay kendini bilinmezliğe gömdü..
yok anlatamıyorum.. ne yapsam olmuyor.. kalbimde bir kıpırtı beni mutluluğa çağırıyor.. arıyorum sadece arıyorum.. en güzel mut kelimesi neydi? bulamıyorum.. yalnız kaldı işte yazılarım.. arandıkça ben daha da battılar yalnızlığa.. ben başka bir yoldaş bulunca yüreğime yazılarım aldatılmışlıklarına yandılar.. oysa kurtulurdu aldanmışlıktan aldatılmışlıktan,, bulsaydım en güzel mut kelimesini her şey kendi anlamını bulurdu.. olmadı yapamadım..
her şeyde bir ipucu vardı aslında.. yaşam da ölüm de,, karamsar da suskun da,, yalnız da kalabalık da.. her şey de.. bir tek mutluluğu anlatamadım ben.. en yabancı olduğumda aşkın mutluluğuydu.. aşkla mut dolarken şimdi hayatta,, hiçbir kelimem,, hiçbir cümlem bir söz oluşturamadı içimde...
